Uit je Burnout



‘We kunnen ontkomen aan de wind en de storm, maar we kunnen niet ontkomen
aan de demon die haast heet’ 
– John Burroughs

Van stress naar vitaliteit

Veel mensen realiseren zich niet dat dagelijkse en aanhoudende stress leidt tot lichamelijke roofbouw. Naar mate zo'n periode van roofbouw langer duurt wordt de kans op burnout groter. Hoe lang is niet te zeggen want dat verschilt; de een kan meer aan dan de ander. Je kunt het ondermeer het herkennen aan de volgende signalen:

  • chronische vermoeidheid
  • duizeligheid
  • slaapstoornissen
  • vaak hoofdpijn
  • spier- en gewrichtsklachten
  • maag- en darmklachten
  • benauwdheid, druk op de borst
  • vaak verkouden en/of griep
 
 
  • stemmingswisselingen
  • prikkelbaarheid, onrust en gejaagdheid
  • concentratiestoornissen, piekeren
  • vergeetachtigheid
  • cynisme
  • angstgevoelens en onzekerheid
  • verminderde professionaliteit en effectiviteit
  • niet meer kunnen genieten en ontspannen
 

Wanneer meerdere van deze klachten zich gedurende langere tijd voordoen, met daarbij gevoelens van emotionele uitputting, dan is er mogelijk sprake van chronische stress of burnout. Doordat langdurig aanspraak is gedaan op het stresssysteem om maar door te kunnen gaan, zonder daarbij tijd te nemen voor herstel, raken de bijnieren en de energiereserves uitgeput. Als dit proces van roofbouw niet wordt gestopt dan zullen diverse fysieke (neuro-hormonale) processen ontregeld raken. Het is als een thermostaat die continue te hoog staat ingesteld. Hij kan niet meer terugkeren naar de normale waarden waardoor het herstelvermogen van het lichaam niet meer werkt (ook niet bij rust).

In de coaching richten we ons om te beginnen op het herstellen van het verstoorde fysieke evenwicht. Daarna gaan we werken aan een juiste balans tussen lichaam, geest en ziel. Ofwel: luisteren naar je lichaam en je hart. Vaak komt dit neer op herziening van je waarden en doelen in het leven. Wat is werkelijk belangrijk? Wat wil ik nog met mijn leven?

 

meditatieMindfulness helpt bij herstel van de bijnieren.

Uitgeputte bijnieren

Chronische stress betekent veelal: uitgeputte bijnieren. Het stresshormoon cortisol wat normaal gesproken een stressreactie remt, wordt onvoldoende aangemaakt als de bijnieren uitgeput raken.

Met het beoefenen van Mindfulness help je de bijnieren om weer te genezen.

Waaruit bestaat de begeleiding?

In het aanvangsgesprek staan de lichamelijke en psychische klachten centraal. We werken aan begrip van de klachten en waar nodig worden deze verduidelijkt en toegelicht.

Hierna stellen we een plan op met de activiteiten en maatregelen voor het herstelproces. Dit betekent een actieve inzet in het volgen van (nieuwe) leefregels, het stellen van prioriteiten, het aanleren van ontspanningsoefeningen en het verantwoord opbouwen van de conditie middels training en beweging. Eventueel kan er via conditiemetingen een optimaal herstelprogramma op maat worden vastgesteld. Ook het toepassen van voedingsadviezen die de hormonale balans ondersteunen zijn een belangrijk onderdeel van de aanpak.

De fase daarna staat in het teken van Zelfmanagement om te komen tot persoonlijk welzijn en balans.  Bewustwording van persoonlijke principes staan centraal. We werken aan:

  • persoonlijke waarden en prioriteiten
  • inzicht in eigen patronen en valkuilen
  • ontwikkeling van persoonlijke kracht

In het laatste deel van de begeleiding werken we aan het opbouwen van de fysieke belasting. We stellen een plan op voor de werkhervatting en begeleiden deze waar nodig.

Praktische informatie

Het aantal sessies is afhankelijk van de ernst van de klachten bij aanvang van het traject. Gemiddeld ligt de duur van de behandeling op drie tot vijf maanden met 8 tot 10 sessies. Een prijsopgave doen wij na het (vrijblijvende) persoonlijke intakegesprek.

Voor meer informatie ga naar het contactformulier.

 
   


‘Wie dwingt jou verplichtingen aan te gaan en van wie moet je bepaalde dingen?’ vroeg hij opnieuw. 
‘Mijn omgeving dwingt me. De wetten ook. En andere mensen verwachten dat ze tot op zekere hoogte op je kunnen bouwen en dat je bereid bent verplichtingen aan te gaan.’ 
Johannes knikte bedachtzaam.’Ja’, zei hij, ‘al deze dingen dwingen je dus.’ Hij zat een tijdje in stilte te kauwen op een stuk brood, terwijl ik mijn zeer hevige emoties de baas probeerde te blijven. 
Ik probeerde wanhopig de controle over mijzelf niet te verliezen. 
‘Is het niet eerder zo’, zei hij, ‘dat je jezelf dwingt rekening te houden met anderen, je omgeving en regels, en gehoor te geven aan de dingen die zouden moeten gebeuren? 
Is het niet jouw eigen beslissing die je hebt genomen, omdat je dacht dat dat de juiste was? 
Of omdat je onaangename consequenties wilde vermijden?’

- Heinz Korner